رسیدی. آن جرقهای که ربات کفِ دستت گذاشت، درست تا همینجا آوردت — کارش همین بود. بیا جلوتر، رفیق؛ دکمهٔ پایین را بزن تا برایت حرف بزنم. عجله نکن — من هزار سال صبر کردهام.
اینجا فیلم و سریال و مانگا فقط فایل نیستند، رفیق. هرکدام یک داستان است؛ داستانی که آخرش زبان مالِ خودت میشود.
— آنقدر طولانی که قهوهات سرد میشود. آنقدر واقعی که میمانی.
داستانِ — در انتظارِ توست
بیست حکمت ازم جمع کردی، رفیق — و من زیرِ قولم نمیزنم. یکی از این دو داستان را انتخاب کن؛ پیامش خودش آماده میشود، فقط در تلگرام برایم بفرست تا رایگان مالِ تو شود.
این پیام را برای زبونباز بفرست:
یکی را انتخاب کن تا پیامِ آمادهات بیاید — کپی کن و در تلگرام برای زبونباز بفرست.
آفرین، رفیق. بیشترِ کسانی که از اینجا رد میشوند گوی را اصلاً نمیبینند — ولی چشمِ تو دیدش. پس از همین حالا، این گوی نور مالِ توست.
گوی، همراهِ کهنهٔ من بوده؛ خانهای برای هر داستانی که برمیداری. اولین داستانت را از آرشیو بردار، تویِ گوی بگذارش، و دری به آن دنیا باز میشود.
آنجا هر جمله یک وِرد است؛ روی هرکدام دست بگذاری، طلسمنامه بازش میکند و زبان، قصهبهقصه، مالِ تو میشود.
گوی تا داستانی نگیرد خاموش است؛ اگر داستانی نداری، از زبونباز اولین داستانت را بگیر و با گوی شروع کن.